Institutionele kunsttheorie

De institutionele kunsttheorie houdt kortweg in dat iets kunst is als daartoe geëigende personen zeggen dat het kunst is. Een kunstwerk is in die theorie een artefact, iets door mensen gemaakt, en de geëigende personen zijn leden van de kunstwereld: critici, museumdirecteuren, kunstenaars, kunsthistorici, galeriehouders en verzamelaars. Alleen deze leden kunnen een artefact de status van kunstwerk toewijzen. De theorie komt van George Dickie, emeritus hoogleraar in de filosofie aan de universiteit van Illinois, Chigago. Zijn theorie heeft hij geformuleerd in Art and the aesthetic. An institutional analysis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s