Aflevering 111 Voortbouwen op werk van andere vrouwen

Judy Chicago, Through the Flower 2, 1973, sprayed acrylic on canvas, 60x60inch. ©Judy Chicago, zie: http://www.judychicago.com/gallery/early-feminist/ef-artwork/#16

Met de oprichting van de Woman’s Building (zie aflevering 110) brak voor Judy Chicago een heel andere tijd aan. Ze stopte helemaal met schilderen en sculpturen maken. Haar grote studio ruilde ze in voor thuis werken. Ze maakte de Tampaxlithografie (1971) en de menstruatiebadkamer in Womanhouse (1972; de links gaan naar de foto van het werk op Chicago’s website). Ze ging een boek schrijven over haar strijd als vrouwelijk kunstenaar, dat in 1975 uitkwam, getiteld Through the Flower.

Ze vond nog meer haar eigen onderwerp als kunstenaar door zich directer te uiten, zonder zich zorgen te maken om sociale normen, om wat hoort of niet hoort. Ze werkte met theater en film. Ze ging eropuit en probeerde de rotsvaste, vastgeroeste vooroordelen over hoe je als vrouwelijke kunstenaar zou moeten zijn met voeten te treden. En ze ontdekte dat mensen niet doodvielen als ze open was over haar geworstel en ervaringen.

Het gaf haar al met al enorm zelfvertrouwen en veranderde haar hele zelfgevoel. Voor het eerst kon ze elk idee van goedkeuring laten varen en vol gaan voor het uitdrukken van wat zíj aan ideeën en overtuigingen had. Ze concentreerde zich op haar eigen (her)waardering van vrouwelijke kunstenaars, zoals Georgia O’Keeffe, die duidelijk in staat waren waarden en cultuur te creëren en mensen in verwarring te brengen. Ze begon voort te bouwen op het werk van andere vrouwen.

‘Voor mij’, zo vertelt ze Lucy R. Lippard in het interview (Artforum, 13, no.1, september 1974), ‘staat de bloem in het werk van O’Keeffe voor vrouwelijkheid, dus bewegen door de bloem is bewegen naar een andere plek.’ De titel van het boek Through the flower, is ook de titel van een serie werken waarin Chicago voortbouwt op het werk van andere vrouwen.

Ze wilde dat haar werk gezien werd in relatie tot werk van andere vrouwen, historisch, zoals het werk van mannen gezien wordt. ‘Waar we in feite over praten is transformationele kunst’, zegt ze tegen Lippard.

Wat is dan transformationele kunst?

N.B. Een aantal werken van Georgia O’Keeffe vind je op mijn pinterest bord.

De komende tijd zal ik in de vorm van een feuilleton de lezer meenemen in mijn zoektocht. De zoektocht naar wat? Iets met kunst, performance, Abramović, feminisme, esthetica, filosofie. Dat wordt in de loop van de tijd duidelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s