Aflevering 293 Mary Beth Edelson onderzoekt de grot

De grot van Grapceva, dateert uit de Neolithische tijd (2500 v.Chr.), een van de oudste ontdekkingen in de regio. Er zijn twee kamers in de grot, een hal van ongeveer 13,5 x 5m en een grotere kamer (23 x 22m) die is omgeven door vertrekken. Gevonden op: https://www.stari-grad.eu/en/things-to-do/exploring-island.

‘Wat een ongelooflijke locatie’, schrijft Mary Beth Edelson in haar artikel Pilgrimage/See for Yourself, A Journey to a Neolithic Goddess Cave (zie ook aflevering 291-292). Ze vervolgt met:

‘Het uitzicht op zee, een platte rots die zich uitstrekt vanaf de voorkant van de grot, fruit- en notenbomen en bessenstruiken aan weerszijden. We konden gemakkelijk de dagelijkse activiteiten van de neolithische bewoners visualiseren, praten, koken, zonnen.

De zoon van Vicko ontgrendelde de poort boven de grot. Ik kan onze entree alleen in persoonlijke termen beschrijven. Het is heel moeilijk om over te brengen hoe opwindend deze ervaring voor mij was. De grot was oogverblindend. Het was geweldig. De hoofdkamer, de grote hal, schitterde en glinsterde met koraalkwarts. Stalagmieten en stalactieten, die grote tempelpilaren suggereren, verdeelden de kamers in vertrekken. De sfeer creëerde een gevoel van eerbied en ontzag. Voor mij was het een heilige plaats.

Vicko’s zoon begon in de vloer van de grot te graven en produceerde binnen korte tijd wat botten. Het bleek dat er overal botten, scherven en schelpen waren. Maar in de grot was totaal geen licht. De weinige kaarsen die we hadden konden nauwelijks de omringende duisternis verdrijven. Hoewel onze ogen een vage glimp konden opvangen, kon een camera niet meer opnemen dan het licht van de kaars zelf. Na het rusten gingen we weer terug naar het dorp. We vroegen Vicko om de sleutel van de poort zodat we de volgende dag alleen terug konden gaan.

De volgende ochtend vertrokken we met twee dozijn kaarsen en drie Joegoslavische zaklampen. Eerst wilde ik de grot zelf verkennen. De lage smalle ingang naar de grot opende in een voorkamer of voorste hal met een zijkapel van de donkerste en rijkste koraalkwarts die je je maar kunt voorstellen. De grote hal leidde naar een gewelfd plafond met twee massieve stalagmieten, die pilaren waren geworden en bijdroegen aan de majestueuze uitstraling van de grot. Een kuil in het midden van de hal – ongetwijfeld gevormd door eeuwenlang gebruik – was een natuurlijk centrum. Aan de linkerkant veranderden kamers gevormd door kleinere stalagmieten in smalle doorgangen die in elkaar versmelten, naar beneden of naar boven bogen. De natuur had een complex doolhof van heiligdommen voortgebracht.

Vijf ‘lofts’, die de achterkant van de grote hal omcirkelden en zich uitstrekten in de kamers met vertrekken, ongeveer anderhalve meter boven de vloer van de grot, waren groot genoeg voor drie of vier personen om te slapen. De grootste trok mijn aandacht, vooral omdat, in tegenstelling tot de anderen, de vloer en het plafond gitzwart waren met vlekken van parelmoer ingebed in het oppervlak. Veel van de potten die in de grot zijn gevonden, zijn gemaakt van deze zwarte klei; anderen werden gemaakt van meer traditionele rode klei.

Ik kroop de ruimte in waar ik, diep in een hoek, gehurkt om een ​​kapot deel in de zwarte vloer te onderzoeken, pure donkerrode klei vond met een consistentie, vochtgehalte en textuur die prima was om zonder verdere voorbereiding een pot te gaan maken. Ik vroeg me af of deze zwarte kamer een ovenkamer was geweest. De klei, klaar voor gebruik, kon dan in de buurt van de oven worden gedroogd en op dezelfde plaats gebakken, een perfecte opstelling. Een binnenoven heeft misschien ook de vochtigheid verdreven, het enige aspect van de grot dat ik ongemakkelijk vond.

Gezien de omgeving begon ik mijn ideeën over de ontberingen van het primitieve leven te herzien – tenminste op deze locatie. De temperatuur en kwaliteit van de lucht, ondanks de hitte buiten, waren veel beter dan onze airconditioning. In een hoek van de grot zorgde een constant straaltje water voor een natuurlijke watervoorziening. Fruit, noten en kruiden stonden voor de deur en de geur van lavendel vulde de lucht.’

[Artikel Edelson gevonden op artcornwall.org, als je niet kunt wachten op de volgende aflevering met de vertaling kun je daar de Engelse versie lezen.]

De komende tijd zal ik in de vorm van een feuilleton de lezer meenemen in mijn zoektocht. De zoektocht naar wat? Iets met kunst, performance, Abramović, feminisme, esthetica, filosofie. Dat wordt in de loop van de tijd duidelijk. Inhoudsopgave Feuilleton Abramović, met links per aflevering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s