Aflevering 462 Uiterst belangrijke krachten: toevallige omstandigheden en historisch erfgoed

Frida Kahlo, La Cène (Het Avondmaal), date? Gevonden op: https://www.rtbf.be/culture/litterature/detail_frida-kahlo-sexe-communisme-et-3eme-art?id=8945315.

De organisatoren van de expo Frida Kahlo and Tina Modotti, Laura Mulvey en Peter Wollen, zijn niet zo geïnteresseerd in het feit dat beide kunstenaars vrouw zijn. Roszika Parker en Griselda Pollock ontlenen deze en de hiernavolgende info uit het artikel van Mulvey en Wollen Women, Art and Politics, dat is opgenomen in de catalogus bij de tentoonstelling. (Zie ook de afleveringen 459-461.)

Natuurlijk speelt het vrouw-zijn in het werk van Frida Kahlo en Tina Modotti heus wel een rol, maar veel belangrijker is volgens Mulvey en Wollen dat hun bewuste beslissingen over de eigen artistieke houding slechts in beperkte mate het resultaat zijn van een bewuste, controleerbare keuze. Ofwel, met andere woorden, toevallige omstandigheden spelen een veel grotere rol, net als het historisch erfgoed. De relatie tussen deze twee uiterst belangrijke krachten omschrijven Mulvey en Wollen als de relatie tussen het noodzakelijke en het toevallige.*

Volgens hen is het verschil tussen een Italiaanse immigrant uit de arbeidersklasse die naar Californië is verkast (Tina Modotti) en een Mexicaanse burgerlijke intellectueel (Frida Kahlo) van groot belang. Deze sociaalhistorische omstandigheden dragen bij aan de houding van de kunstenaars, aldus Mulvey en Wollen. Voor Kahlo betekent dit het verlangen om zichzelf en haar gekoloniseerde culturele wortels te verkennen door middel van haar kunst. Voor Modotti betekent dit het verlangen om de omstandigheden van uitbuiting en onderdrukking die ze om zich heen ziet te veranderen, en zich vervolgens te wijden aan de internationale arbeidersklassenbeweging.*

Het belang van het definiëren en analyseren van de verschillen tussen vrouwen kenmerkt niet alleen de duotentoonstelling met werk van Frida Kahlo en Tina Modotti, maar ook de hedendaagse feministische tentoonstellingen uit de vroege jaren 1980, aldus Parker en Pollock. In de jaren 1970, toen vrouwen juist en vooral samen hun werk tentoonstelden, ging het om een stevige vastberadenheid om barrières van ras en klasse te overbruggen, om erkenning van de onderdrukking van vrouwen.*

In die jaren 1970 was het noodzakelijk voor vrouwen om elkaar op te zoeken, trots te zijn om in elkaars gezelschap te exposeren, een politiek statement neer te zetten. Maar in de loop van het decennium wordt duidelijk dat het idee van de gezamenlijk gevoelde onderdrukking juist ruimte geeft aan de dominantie van een witte, heteroseksuele, middenklasse definitie van die onderdrukking.*

Eh, hoe zit dat dan?

*Uit het boek Framing Feminism, Art and the Women’s Movement 1970-85. Eds. Roszika Parker en Griselda Pollock, Pandora Press, Londen, 1987, pp.3-78.

De komende tijd zal ik in de vorm van een feuilleton de lezer meenemen in mijn zoektocht. De zoektocht naar wat? Iets met kunst, performance, Abramović, feminisme, esthetica, filosofie. Dat wordt in de loop van de tijd duidelijk. Inhoudsopgave Feuilleton Abramović, met links per aflevering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s