Aflevering 473 ‘Kunstvormen geven sociale klassen weer’

Mary Kelly, Tucson 1972, 2017, compressed lint, 167.6 by 225.4 by 5.1 cm. Gevonden op: https://www.miandn.com/exhibitions/mary-kelly.

Volgens Mary Kelly ligt de basis van antwoorden die een essentie definiëren (iets dat eendrachtig, niet tegenstrijdig en exclusief is; zie ook aflevering 472) in de klassieke subject/object kennisstructuur. Dit is een structuur die impliceert dat het subject, door ervaring, het weergegeven object herkent.*

Bij deze opmerking van Kelly moet ik denken aan Immanuel Kant en wat ik in aflevering 10 heb geschreven over zijn ‘begrippen’, ofwel over objecten (zoals een kaars) met bepaalde kenmerken (gemaakt van was, brandbaar) en een bepaald nut (geeft licht en warmte). Als je (het subject) eenmaal een kaars (het object) hebt gezien en geleerd hebt (met inzet van je verstand) dat dit ‘kaars’ is, hoef je er verder niet veel aandacht aan te besteden. Je kent het begrip ‘kaars’. Zie je een kaars, dan weet je precies wat voor ding dat is, wat de bedoeling ervan is en waar het voor dient.

Dus, de klassieke subject/object kennisstructuur impliceert dat het subject, door ervaring, het weergegeven object (zoals een kaars) herkent. Maar dan voegt Kelly eraan toe dat dit weer impliceert dat kunstvormen sociale klassen weergeven.*

Eh, hoezo?

Ze schrijft er tussen haakjes bij: ‘de kunst = ideologie vergelijking, een erfenis uit de vroege jaren 1970’.*

Waarschijnlijk heeft dat alles te maken met wat ik in aflevering 471 schreef, dat in die tijd de meer marxistisch geïnspireerde theorieën kunst in een sociaaleconomisch kader plaatsen. Kunst = ideologie is dan het streven naar een minder elitaire positie van de kunstwereld, naar minder ontoegankelijke kunst, naar kunst waarvan vorm en inhoud niet alleen begrijpelijk zijn voor een kleine groep, de zogenoemde burgerlijke klasse (zie ook aflevering 329).

Dus wat betekent dan de opmerking dat ‘kunstvormen sociale klassen weergeven’?

*Uit: Mary Kelly, On sexual politics and art. In: Framing Feminism, Art and the Women’s Movement 1970-85. Eds. Roszika Parker en Griselda Pollock, Pandora Press, Londen, 1987, pp.303-312.

De komende tijd zal ik in de vorm van een feuilleton de lezer meenemen in mijn zoektocht. De zoektocht naar wat? Iets met kunst, performance, Abramović, feminisme, esthetica, filosofie. Dat wordt in de loop van de tijd duidelijk. Inhoudsopgave Feuilleton Abramović, met links per aflevering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s