Aflevering 499 Kunst is niet zomaar een eenvoudige visuele ervaring

De kunstenaars die performances tonen bij tentoonstelling About Time; Video, Performance and Installation by 21 women artists, ondervangen op diverse manieren de traditie van vrouwelijke artiesten als spektakel voor een publiek (zie aflevering 498).

De kunstenaars verleggen de aandacht van het publiek van de kunstenaar als object naar het subject: hun werk, aldus Rozsika Parker. Ze houden zichzelf op afstand door gebruik te maken van video, belichting en opgenomen stemgeluid. Verder zijn er maar weinig kunstenaars die zich direct bezighouden met het publiek. Een aantal werkt met de rug naar het publiek, anderen bevinden zich helemaal niet op het podium, waardoor het publiek een merkwaardige verzameling voorwerpen te zien krijgt – de sporen van de aanwezigheid van de kunstenaar.*

Het nadeel van alle performance kunst – het beperkte aantal mensen dat in de gelegenheid is om op een vastgesteld moment een werk te zien – is vooral dringend voor vrouwen die geïnstitutionaliseerde discriminatie bestrijden, schrijft Parker. De installaties die bij de performances horen staan wel ten toon in de galerie, maar de expo is van korte duur (10 dagen) en er worden steeds andere performances getoond.*

Waarom het vooral voor vrouwen die geïnstitutionaliseerde discriminatie bestrijden een probleem is, vertelt Parker er niet bij. Ik ga er ook maar niet naar raden.

De tentoonstelling Issue is samengesteld door Lucy Lippard (zie ook aflevering 492) en is vooral politiek getint met bijdragen die aantonen hoe feministische kunst heeft gezorgd voor sociale veranderingen.*

Het feit dat de drie tentoonstellingen – Women’s Images of Men, About Time en Issue – in een galerie plaatsvinden, heeft niets te maken met een poging om door de gevestigde orde geaccepteerd te worden, aldus Parker. Het gaat erom deze orde te veranderen. Kunst is niet zomaar een eenvoudige visuele ervaring, het kan kennis voortbrengen over machtsstructuren. De krachtigste werken leggen de link tussen het persoonlijke en het algemene.*

Tot slot noemt Parker haar eerdere opmerking dat er geen feministische kunst is (zie aflevering 493). Zij ziet meerdere kunstpraktijken, steeds in ontwikkeling, die door de toenemende aandacht vooruit worden geholpen.

*Uit: Rozsika Parker, Feminist art practices in ‘Women’s Images of Men’, ‘About Time’ and ‘Issue’. In: Framing Feminism, Art and the Women’s Movement 1970-85. Eds. Roszika Parker en Griselda Pollock, Pandora Press, Londen, 1987, pp.235-237.

De komende tijd zal ik in de vorm van een feuilleton de lezer meenemen in mijn zoektocht. De zoektocht naar wat? Iets met kunst, performance, Abramović, feminisme, esthetica, filosofie. Dat wordt in de loop van de tijd duidelijk. Inhoudsopgave Feuilleton Abramović, met links per aflevering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s