Aflevering 511 Feministische tegentraditie in de kunsten

Sonia Terk, Court shoes (Hofschoenen), 1925. Foto: Les Arts Décoratifs, Musée de la Mode et du Textile, Parijs. Gift van Sonia Delaunay aan UFAC, 1965 © Pracusa. Gevonden op: https://www.theguardian.com/artanddesign/2015/apr/18/sonia-delaunay-tate-modern-review-chic-perpetually-modern#img-2

De kern van Textual strategies: the politics of art making, het essay van Judith Barry en Sandy Flitterman, is de politieke effectiviteit van een feministisch kunstwerk. De auteurs volgen een analytische benadering om de onderliggende structuur van onderdrukking boven water halen (zie ook aflevering 500). Ze onderscheiden vier categorieën in wat vrouwelijke kunstenaars maken.*

De eerste categorie is de essentialistische positie (zie afleveringen 501-510). Als tweede noemen ze de strategie in de feministische kunstpraktijk om de kunst van vrouwen als een vorm van subcultureel verzet te beschouwen.*

Het gaat hierbij om een ‘soort ambachtelijk werk’, schrijven Barry en Flitterman, ‘dat vaak over het hoofd is gezien door de dominante representatiesystemen’. Wat was dat ook alweer, ‘representatiesystemen’? Dat heb ik uitgezocht in aflevering 474 Representatiesysteem legt betekenissen muurvast.

Dit soort werk zien deze feministen als het niet erkende gebied van kunstactiviteiten van vrouwen. Een voorbeeld daarvan is de herwaardering van ambachten, zoals patchwork quilts maken, en de activiteiten van vrouwen in de huiselijke omgeving. Het doel is om een feministische tegentraditie in de kunsten te ontwikkelen door de reconstructie van een ‘verborgen geschiedenis’ van vrouwelijke productiviteit.*

Deze strategie stimuleert de creativiteit van vrouwen om nieuwe uitdrukkingsgebieden te ontdekken, aldus Barry en Flitterman. Bovendien ontwijkt het het ideologische onderscheid tussen ‘hoge’ en ‘lage’ culturele vormen, omdat het kunst opnieuw definieert met daarin wél de ambachten en eerder verwaarloosde vaardigheden. Daarbij wordt benadrukt dat dit patriarchale onderscheid tussen ‘hoog’ en ‘laag’ gediend heeft om creatieve mogelijkheden voor vrouwen te beperken.*

*Uit: Judith Barry en Sandy Flitterman, Textual strategies: the politics of art making. In: Framing Feminism, Art and the Women’s Movement 1970-85. Eds. Roszika Parker en Griselda Pollock, Pandora Press, Londen, 1987, pp.313-321.

De komende tijd zal ik in de vorm van een feuilleton de lezer meenemen in mijn zoektocht. De zoektocht naar wat? Iets met kunst, performance, Abramović, feminisme, esthetica, filosofie. Dat wordt in de loop van de tijd duidelijk. Inhoudsopgave Feuilleton Abramović, met links per aflevering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s